Dierbare herinneringen ondanks het verdriet

Evelien heeft vanuit Stille Kracht zowel het afscheid van mijn vader (2014) en mijn moeder (2015), als van een dierbare vriendin (2016) begeleid. Zij heeft de gave om zorgen weg te nemen en betekenis toe te voegen. In haar bedrijfsnaam Stille Kracht zit deze kunst verscholen.

Allereerst het perspectief van de stilte. Rondom het afscheid van een dierbare wil je de ruimte krijgen voor het goede. Evelien creëert de weg daarnaartoe door allereerst de overlast, het gedoe en de complexiteit (praktische beslissingen, maar ook het maken van zeer persoonlijke keuzes op het gebied van stijl en smaak) in zo'n emotionele periode te beperken. Dat betekent dat zij ruimte voor stilte biedt, zodat de intimi de ruimte krijgen voor de overdenking en het delen van het verdriet – of de herinnering en de humor, waar het kan. Het knappe van Evelien is dat zij daarmee in stilte heel goed werk doet. Je hebt dus geen last van haar, en dat is een gave in de setting van een afscheid. Weinig dienstverleners begrijpen dat ze vooral van waarde zijn door zichzelf terughoudend op te stellen.

Dan het perspectief van de kracht. Zo biedt Evelien perspectief: door te luisteren waar het moet en te adviseren waar het kan. In de drie gevallen waarin wij met haar hebben gewerkt (rondom het afscheid van mijn vader, mijn moeder en een dierbare vriendin) heeft ze een grote troost geboden. Wij kijken vanuit de diverse ervaringen terug op uitvaarten, die ondanks al het verdriet tot dierbare herinneringen zijn uitgegroeid. Eveliens creativiteit, talent en betrokkenheid zijn daarvoor een belangrijke voedingsbodem geweest.

Dat is van bijzondere waarde, die er zonder de Stille Kracht van Evelien niet was geweest.

Paul Stamsnijder