Algemeen of particulier graf? Wat is het verschil?

Een algemeen graf is een rustplaats voor meestal 2 of 3 personen die in het geheel niets met elkaar te maken hebben. De beheerder van de begraafplaats bepaalt namelijk wie er in begraven wordt. Hierdoor is de ruimte voor het plaatsen van een individueel grafmonument beperkt: grafstenen voor deze graven zijn vaak aan strenge voorschriften gebonden. Een algemeen graf biedt nabestaanden bovendien niet altijd de mogelijkheid tot verlenging van de huur. Dit komt omdat deze graven maar voor een bepaalde maximale termijn worden uitgegeven, waarna ze in principe worden geruimd. Herbegraven van de stoffelijke resten in een eigen graf is na ruiming (maar niet eerder) bijna altijd mogelijk.

Bij een particulier graf – men spreekt ook vaak over een eigen graf of een familiegraf – bepaalt de rechthebbende wie er in begraven worden. Dit ‘uitsluitend recht op een graf’ betekent echter niet dat de rechthebbende eigenaar is van het graf of van de grond. Dat is in de meeste gevallen de gemeente. Particuliere graven worden uitgegeven voor bijvoorbeeld een periode van 20 jaar maar dan wel met het recht om deze periode steeds met 10 jaar te verlengen. Een soort pachtsom dus waarvan de hoogte per begraafplaats verschilt.

Of u kiest voor een algemeen of een particulier graf hangt af van het belang dat u aan de rustplaats hecht. De vaak maximale termijn van 10 jaar bij een algemeen graf kan (te) kort zijn voor bijvoorbeeld iemand die jonge kinderen achterlaat. En uiteraard telt ook het beschikbare budget mee. Particuliere graven zijn over het algemeen duurder.